"Namazı dosdoğru kılın ve zekâtı da verin…"
İslâm'ın, imandan sonra ilk akla gelen iki rüknünden birincisi namaz, ikincisi de zekâttır. Bir hadis–i şerifte Efendimiz şöyle buyurmuştur:
"İslâm beş şey üzerine bina edilmiştir: Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şahadet etmek, namaz kılmak, zekât vermek, hac etmek, ramazan orucunu tutmak."
Kur'an–ı Kerim, pek çok yerde namazla zekâtı hep yan yana zikreder. "Namaz kılın!" derken arkasından da "Zekât verin!"diye emreder. Aralarında çok kuvvetli bir bağ vardır.
Zekât, namazın kardeşidir. Namaz beden ile yapılan, zekât ise mal ile yapılan bir ibadettir. Namaz dinin direği, zekât ise kantarası yani köprüsüdür. Biri dini, diğeri de asayişi muhafaza eden iki ilâhî esastırlar.
Enes b. Mâlik Radıyallahu Anh'dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu:
"Namazla zekâtı birleştirinceye kadar, zekât vermeyen bir adamın Allahu Teâlâ namazını kabul etmez. Şüphesiz ki, Allahu Teâlâ namazla zekâtı, Kur'an'da yan yana zikretmek sûretiyle birleştirmiştir, siz onların arasını ayırmayın."
Bu hadis–i şeriften anlaşıldığı üzere Allahu Teâlâ namazı ancak zekâtla kabul etmektedir.
"Ruhu'l–Beyan" tefsirinde zikredildiğine göre: Rivayet olunur ki, bir kere Musa Aleyhisselâm huşû ve huzur ile namaz kılan bir adama rastladığında:
"Ya Rabbi! bu kulun ne güzel namaz kılıyor." dedi. Allahu Teâlâ da:
"Eğer o, her gün ve gecede bin rekât namaz kılsa, bin köle azat etse, bin cenaze namazı kılsa, bin kere hac etse, bin kere gazada bulunsa, malının zekâtını ödemedikçe bunlar ona fayda vermez." buyurdu.
Zekâtın namazla aynı ehemmiyet çerçevesinde emredilmesi, İslâm dininin sadece uhrevî hayat ve ibadetle meşgul olmadığı, aynı zamanda dünya hayatını da tanzim eden bir din olduğu anlaşılmaktadır. Zira namaz dendiğinde âhirete yönelik uhrevî bir ibadet akla gelirken, zekât denilince para ile alâkalı sosyal yaşantı akla gelir. Dolayısıyla, ihtiyaçların ve eksiklerin giderilmesi, bir şeyin alınıp satılması, ticaret hayatı gibi şeyler hep paraya dayanır. Rabbimiz namazla, zekâtı bir arada zikredince, İslâm dininin; âhiret hayatını dünya hayatından, dünya hayatını da âhiret hayatından ayırmayan ve ikisini bir arada mütalaa eden bir din olduğu anlaşılmış oluyor. Demek ki, zekât verilerek hem maddî ve dünyevî hayatımız tanzim edilmiş olacak, hem de Allahın rızası elde edilerek ebedî hayat kazanılmış olacaktır...
Zekât: lügat mânası olarak; temizlik, çoğalma, bereket, mânalarını taşır. Istılahta ise;
"Nisab miktarı bir malın belli bir miktarını, belli bir zaman sonra Allah'ın Kur'an–ı Kerim'de saydığı sekiz sınıftan birisine veya bir kaçına Allah rızası için vermektir." Fakirin hakkı içinden çıkarılarak malı; cimrilik kirinden arındırarak da şahsı temizlediği ve malda berekete sebep olduğu için bu malî ibadete zekât denilmiştir. Nitekim Kur'an–ı Kerim'de "(Ey Muhammed!) Mallarının bir kısmını kendilerini temizleyip arıtacak sadaka olarak al."buyrulmuştur.
Zekât hicretin ikinci yılında ramazan ayından evvel farz kılınmıştır. Farziyeti Kitap, sünnet ve icma–ı ümmet ile sabittir. Zekât, kulların kulluk görevindeki sadakatlerine delâlet eder. Bu sebepledir ki, zekâta "sadaka" da denmiştir. Bununla beraber "sadaka" ifadesi, zekâttan daha kapsamlı mâna taşıyarak, vacibleri de, nafileleri de içine alır.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
